تصاویر از کجا می‌آیند؟ این سوال نگران‌کننده و اساسی توسط فیلیپ گراندریو مطرح می‌شود، سوالی که او از همان ابتدا، از فیلم «تاریک» (۱۹۹۹) تا پرتره‌ای که اخیرا به ماسائو آداچی (۲۰۱۱) اختصاص داده، بر خود تحمیل کرده است. پس از کجا؟ شاید از اعماق پشت چشمان ما، رویاهای غیرقابل درک، شب معلق، نوید پایان یک کسوف، میان خواب و کابوس. این شروع و در واقع برنامه فیلم «صرع سفید» است. در تاریکی که به سختی با نور شکسته می‌شود، توده‌ای به جلو حرکت می‌کند: یک پشت برهنه، در نمایی دور که کاملا روی شانه‌ها متمرکز شده است.